Εσωτερικός πόλεμος στο Δημόσιο κατά της κυβέρνησης: Όταν η γραφειοκρατία γίνεται “τρομοκρατία” εν μέσω ΔΕΘ

Λίγο πριν από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και στην καρδία μιας ευαίσθητης προεκλογικής περιόδου, η κυβέρνηση δέχεται ένα απροσδόκητο και ύποπτο «χτύπημα» εκ των έσω

Ενώ η πολιτική ηγεσία δίνει αγώνα για να στηρίξει τους πολίτες και να αποδείξει στην πράξη ότι βρίσκεται δίπλα στον εργαζόμενο, φαίνεται πως κάποιοι μέσα στον κρατικό μηχανισμό αποφάσισαν να παίξουν το δικό τους, υπονομευτικό παιχνίδι.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τα “σπλάχνα” υπουργείου, έχει ξεκινήσει ένα άνευ προηγουμένου κύμα αυταρχισμού στους υπαλλήλους από τη διοίκηση, με μοχλό πίεσης το ωράριο και τις άδειες, προκαλώντας τεχνητή ένταση στο εσωτερικό μέτωπο σε μια κρίσιμη πολιτικά συγκυρία.

Το χρονικό της παράλογης έντασης
Το σκηνικό που στήθηκε από τη διοίκηση είναι εξοργιστικό και υπονομευτικό για το κυβερνητικό έργο:

Η προφορική συνεννόηση: Υπάλληλοι ενημέρωσαν κανονικά την υπηρεσία τους για απουσίες ή ζητήματα ωραρίου, ακολουθώντας την πάγια υπηρεσιακή πρακτική.

Η τυπική αμέλεια: Λόγω φόρτου εργασίας, υπήρξε μια μικρή καθυστέρηση στην τυπική, γραφειοκρατική υποβολή της αίτησης στο σύστημα.

Η εκδικητική αντίδραση: Αντί η διοίκηση να επιδείξει το αυτονόητο πνεύμα συνεργασίας και μια απλή υπενθύμιση, επέλεξε την οδό του ακραίου τιμωρητισμού, απειλώντας με οριζόντια πρόστιμα και άμεσες περικοπές μισθών χωρίς προειδοποίηση.

Ποιος επωφελείται από αυτόν τον εσωτερικό πόλεμο;
Το ερώτημα που προκύπτει είναι καυτό και αμείλικτο: Ποιοι στη διοίκηση θέλουν να βάλουν “φωτιά” στην κυβέρνηση λίγο πριν από την κάλπη;
Είναι προφανές ότι τέτοιες ενέργειες δεν αποτελούν απλή γραφειοκρατική δυσλειτουργία, αλλά συνιστούν μια απροκάλυπτη τρικλοποδιά στο κυβερνητικό έργο.

Η μεγάλη παγίδα: Όταν η διοίκηση χρεώνεται στην πολιτική ηγεσία

Το πιο επικίνδυνο και κρίσιμο σημείο σε αυτή την υπόθεση δεν είναι μόνο η ίδια η γραφειοκρατική υπερβολή, αλλά η άμεση πολιτική της επίπτωση.
Όπως επισημαίνουν στελέχη και παρατηρητές του δημόσιου βίου, όταν οι υπάλληλοι έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες αυταρχικές συμπεριφορές, τιμωρίες και απειλές για πρόστιμα μέσα στο γραφείο τους, η οργή τους δεν στρέφεται στον διευθυντή ή τον τμηματάρχη που υπέγραψε το μέτρο. Στρέφεται αυτόματα –και συλλήβδην– στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη.

Για τους εργαζομένους στο Δημόσιο, η διοίκηση αποτελεί την προέκταση του κράτους. Κάθε άδικη απειλή για περικοπή μισθού ή οριζόντιο πρόστιμο εκλαμβάνεται από τους υπαλλήλους ως «άνωθεν εντολή», ακόμα κι αν πρόκειται για πρωτοβουλία ή υπερβάλλον ζήλο τοπικών διοικητικών παραγόντων που λειτουργούν ως “Πέμπτη Φάλαγγα”.

Τη στιγμή λοιπόν που η κυβέρνηση χτίζει γέφυρες εμπιστοσύνης με τους δημόσιους υπαλλήλους και την κοινωνία μέσα στην προεκλογική εκστρατεία, κάποιοι γραφειοκράτες επιλέγουν να εξαγριώνουν τους εργαζομένους με αδικαιολόγητες απειλές.

Η ώρα της κάθαρσης και της ευθύνης
Η κυβέρνηση δεν πρέπει να ανεχτεί τέτοιες συμπεριφορές που τορπιλίζουν την εργασιακή ειρήνη και πλήττουν ευθέως το κοινωνικό της πρόσωπο. Η διοίκηση οφείλει να υπηρετεί τον πολίτη και τον δημόσιο υπάλληλο με σεβασμό και παιδαγωγικό χαρακτήρα, και όχι να συμπεριφέρεται σαν τιμωρός.

Είναι επιτακτική ανάγκη να μπει ένα τέλος σε αυτά τα παιχνίδια εξουσίας, πριν οι “αυθαιρεσίες” της διοίκησης καταφέρουν αυτό που δεν μπόρεσε η αντιπολίτευση, δυναμιτίζοντας το κλίμα εν μέσω προεκλογικής περιόδου και λίγο πριν από το βήμα της ΔΕΘ.