Λαϊκισμός και εχθροπάθεια: Αλέξης… ο πρώτος διδάξας, ακολούθησαν Πολάκης και Ζωή

Παύλος Πολάκης και Ζωή Κωνσταντοπούλου έχουν αποδειχτεί οι καλύτεροι μαθητές του Αλέξη Τσίπρα, που πρώτος δίδαξε την εχθροπάθεια ως πολιτική στάση

Πολλοί πολιτικοί αναλυτές στην Ελλάδα συμφωνούν ότι την εσωτερική πολιτική σκηνή την χαρακτηρίζουν η υψηλή ένταση, συνθήματα που απευθύνονται στο θυμικό και η διάθεση για διαρκείς αντιπαραθέσεις.

Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης τοποθετείται συχνά ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος επένδυσε συστηματικά στον λαϊκισμό και στην καλλιέργεια ενός σκληρού διχαστικού λόγου. Ταυτόχρονα, η ρήση όμοιος ομοίω αεί πελάζει φαίνεται να αποτυπώνει εύστοχα την πολιτική δυναμική που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια στην Αριστερά, καθώς πρόσωπα με κοινό ύφος, λεξιλόγιο και επικοινωνιακές στρατηγικές, αντιλαμβάνονται την πολιτική αντιπαράθεση ως πεδίο διαρκούς σύγκρουσης.

Απελπισμένος

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στη σημερινή παρουσίαση του βιβλίου του στη Λάρισα, ο Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να ανεβάσει αισθητά τους τόνους. Το αφήγημα που προετοιμάζεται, λένε οι ίδιοι αναλυτές, θα βασιστεί σε έντονες λαϊκίστικες εκφράσεις, αιχμηρές αναφορές προς πολιτικούς αντιπάλους, με τελικό στόχο να συσπειρώσει γύρω του ένα ακροατήριο που εξακολουθεί να ψάχνει έξοδο από τα αδιέξοδα της Αριστεράς.

Η ανάγκη για συσπείρωση δεν είναι τυχαία. Τα δημοσκοπικά δεδομένα καταγράφουν εικόνα που κάθε άλλο παρά ικανοποιητική μπορεί να χαρακτηριστεί για το πολιτικό αποτύπωμα του πρώην πρωθυπουργού στη σημερινή εποχή. Η απόσταση ανάμεσα στο παρόν και στην περίοδο της διακυβέρνησής του παραμένει μεγάλη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή της έντασης και της σκληρής ρητορικής μοιάζει να αποτελεί συνειδητή στρατηγική, αφού είναι γνωστό ότι όταν το πολιτικό ακροατήριο συρρικνώνεται, η επίκληση στο συναίσθημα αλλά και η πόλωση λειτουργούν ως εργαλεία επανασύνδεσης με τον πυρήνα των υποστηρικτών.

Η πολιτική διαδρομή του Αλέξη Τσίπρα, από τη ριζοσπαστική αντιπολίτευση μέχρι την εξουσία, σφραγίστηκε από έναν λόγο που επένδυσε στην ηθική ανωτερότητα της «λαϊκής πλευράς» απέναντι σε ένα ασαφώς ορισμένο αλλά πάντοτε υπαρκτό «σύστημα». Ο διαχωρισμός σε «εμείς» και «αυτοί» αποτέλεσε βασικό μοτίβο.

Δείτε περισσότερα στο: tomanifesto.gr